شايد خاطره باشد
ساعت ٢:٤٩ ‎ب.ظ روز دوشنبه ٩ بهمن ،۱۳۸٥  

دران نازیبا مقدس حضور بود که تو مرا یافتی و بر چشم هم زدنی مرا خواندی

 و در واهه ای بی صدا مرا بردی و دران کوچک لحظه سکوت زمان مرا کادر کردی .

و حال من مانده ام و خاطره ای پررنگ و قاب عکس خالی....

چه زود گذشتن این یافتن و خواندن و بودن

و چه تلخ است کادر بودن ای کاش کارت عکسی داشتم با شماره در اخرین زندان تن...

ای کاش...

         ای کاش ...

                    یادی بود

ولی افسوس و صد افسوس...

گ+گ



 
ايکاش رنگ ديگر ی هم بود
ساعت ٢:۳٧ ‎ب.ظ روز دوشنبه ٩ بهمن ،۱۳۸٥  

سیاه  سفید  خاکستری

من زینبم دخت علـــــی

مانده ام در بی کســــی

در شهر خون شهرعلی

حسین من نیست دگـــر

گویی فلک گشت بی پدر

....