estatic(ديونه بودن عيب نيست )

حب و بغض

giso gomnam — Thu, 29 Mar 2012 11:32:00 GMT

خدایا از این همه خیال خسته شده ام از دست خودم بیشتر ازهمه . ای کاش راهی برای فرار از این همه بود ای کاش می شد ارام گرفت و تمامی ظلمها را به فراموشی سپرد .کاش کوهی دشتی دریایی جایی برای رها شدن می یافتم و ارام و یا شاید هم بلند حرف دلم رامی گفتم . نفرت حس وحشتناکی است که هرگز و هرگز تمامی ندارد و اگر بدنبالش بروی جز وجدان درد چیز دیگری برایت باقی نمی ماند ، نمی دانم چرا فقط وقتی انتقام بگیری ارام می شوی و به انچه کرده ای می اندیشی . شاید اگر تفکری بود هرگز این انتقام و ان نفرت به سراغت نمی امد . مانده ام سخت سخت در کار این دنیا که چگونه می شود عاقبت ما ،اما تنها زمانی که می نویسم ذره ای ارام میگیرم . خدایا این قلم را از من نگیر .

اشک

giso gomnam — Wed, 07 Mar 2012 19:28:18 GMT

زبان گویا تمام غم ها و شادی های انسانی . تنها زبانی که هیچ کس از دیدنش

متعجب نمی شود ،زبان بی زبان به وقت شادی و غم که همه چیز را توجیه می کند .

اشک زیبا که هر بار صورتت را ازینی دهد ارامشی نیز با خود به قلبت هدیه می اورد اما

یک چیز را حداقل از من می ستاند قلمم و سخنم را ،هر بار غصه مرا زیر و رو می کند

و به قلمم می اندیشم تا لحظه ای تمام بدی ها را روی کاغذ بیاور اشکهایم زودتر می

ایند و نمی دانم چرا بعد از انها سکوتی مبهم تمام وجودم را می گیرد به گونه ای که

فراموش می کنم که غصه ام چه بوده است .

( دسته گل پسر گلم )

روح نامه

giso gomnam — Thu, 02 Feb 2012 23:14:09 GMT

خنجر زدن به روح سرگردان یک دیوانه فراری که تازه از اسایشگاه گریخته چه سودی به

حال عاقلان مستقر در طبیعت ازاد را دارد .

چرا همه از دیوانگان فراری اند . شاید حقایقی بدانند که این چنین روح شان سر به فرار

می گذارد .

حتما حقیقتی تلخ انان را مجاب به دیوانگی می کند انقدر تلخ که ادمی تصمیم به ترک

دنیای عقلا می کند و سختی راه دیوانگی را به جان می خرند .

چرا هیچ کس گریه دیوانه را جدی نمی گیرد . شاید او بتواند زلزله را حس کند . شاید او

بداند که قناری های همسایه چرا می میرند ، شاید از دل درد کودک یک ماه بفهمد که

دلتنگ مادرش شده است و شاید بداند که کلاغها چرا همهگی روی ان ساختمان بلند

نزدیک منکرات جمع می شود .

پس خنجر نزنید . شاید روزی شماهم دیوانه شدید ان وقت دوست دارید زخمی کاری

داشته باشید ؟

ظلم

giso gomnam — Thu, 02 Feb 2012 22:16:50 GMT

تمام ندارد ظلم . هر نوعش را که بگویید در اینجا دیار مسلمانان نیک نهاد بارز

تر از هر جای دیگر دنیا یافت می شود . درمحیط کار ازشرکتهای خارجی که

همکنون بدبختانه ایرانی مدیرش میباشد تا هر جای دیگر .

گویا دردیار ما نیک نهادان ظلم نسل به نسل به مدعیان ناجی مظلومین به ارث

میرسد.

و مانده ام که چگونه می شود این چنین ظلمی پایدار بماند و ملتی را در برابر

اقلیتی بس اندک اسیر کند.

هزاران بار با خود اندیشیده ام که ریشه ظلم در چیست ؟ چگونه است که کودکی

قاتل وجانی نه به مفهوم عوام می شود و دیگری ازادی خواه . چه تفاوتی در

ذات این دو است !؟

اما بشنوید از داستان زندانی قصه ، که اکنون به گمانم 3 هفته شده است که در

بند است ، در بند و اسیر سگهایی که هیچ کس راتوانایی مهار انها را نیست .

در زندانهای ایران شما اجازه ملاقات را تازه اگر بتوانید و شخص اجازه ملاقات

داشته باشد هفته ای یک ربع از پشت شیشه و با تلفن دارید.

شما هرگز در شرایط عادی نخواهید توانست که حتی یک دستمال کاغذی به

زندانی بدهید که این مختص شماست اما در داخل تمام مواد مخدر با قمیتی حداقل

ده برابر بیرون یافت می شود و خیلی راحت حتی ادمهای پاک هم الوده می

شوند و بعد از این که شخص را الوده کردند و او محتاج شد حالا با ابزارهای

مختلف سراغ اذیت کردنش می روند از روحی و کتک زدن تا تجاوز جنسی به

مردان ، زنان که بدتر، تا تماسهای تلفنی با خانواده های زندانیان و تهدید انان .

این هم از اصلاح مجرمین ما . شما دکتر می روید ، مجنون باز می گردید و

تمام این مسائل می تواند در مدت یک ماه اتفاق بیافتد .

و اینجاست که باید پرسید مرگ بر ام... یعنی چه تا وقتی ره... هست

ره... دانا که جنون قدرت او را دیوانه کرده است و ضحاک این دوران شده

است . تکرار مکررات تاریخ و باز عبرت نگرفتن ضحاکان .

بدبخت جوانان این سرزمین نیک صورتان بد سیرت که اسیر بازیهای شوم این

ضحاکان شده اند .

فقط زندانی می داند که زندانی چه می گوید .

باز هم تو زندانی

giso gomnam — Fri, 27 Jan 2012 11:42:52 GMT

بازهم تو زندانی ، با تمام بدی هایت باز فقط به تو می توانم ذره ای از غمم را بگویم

با امروز 17 روز می شود گفتنش سخت ، شمردنش سخت تر و احساس

کردنش بدتر از همه است .

تو هرگز نخواهی دانست که چه کسی دلتنگت شد و من این راز را فقط برای

خود می خواهم . توهرگز اشکهایم را نخواهی دید چرا که نمی دانم ارزشش را

می توانی درک کنی یا خیر ، به گمانم جواب این سوال همان خیر است

پس تصمیم گرفتم تمام این زیبایی این عشق و دلتنگیش را برای خودم و

رویاهایم نگاه دارم .

شاید برسد روزی که در تو بیام چیزی را که زمانی داشتی و به راحتی از دست

دادی شاید دوباره بشوی ، شاید

تا ان روز ، زلال احساسم فقط برای رویاهایم با تو باقی خواهد ماند .

چشم به راه

دلتنگی برای یک زندانی

giso gomnam — Thu, 26 Jan 2012 20:36:25 GMT

هر چند در تمام دوران اشنایی از تو چیزی جز بدی و بدی ندیدم اما هرگز راضی نبودم که تو ماه را نبینی و یا اسیر ببینی در تمام دوران حبس تو من نیز قلبم را در حبس خانگی نگه داشتم به یاد چشمهای شرمنده تو که دیدم ، به یاد ان همه زجری که کشیدی و توهینی که بدترین ادمها به تو نموده اند. برایت ارزوی ازادی دارم چرا که سخت ترین شرایط بودن پشت اهن سرد است. و اما بشنوید از سگهایی که در این زندان بسته شده اند همگی دندانهای تیزی دارند برای گاز گرفتن برای خون ریختن از اربابان بی نامشان که ما باشیم و روزی صد بار میگویم لعنت بر این دنیا که بندگانش مائیم.

قلب

giso gomnam — Tue, 27 Dec 2011 09:09:20 GMT

خدا یا این قلب چیست که سینه برایش تنگ می شود و صدایش گوش را کر می کند .

کدام عضو را می توان یافت که این چنین همدم غم و شادیت باشد .

بیخود نیست که می گویند فلانی قلب در سینه ندارد که اگر داشت این چنین بیرحمانه

نمی تاخت و نمی کشت و نمی شکست .

امان از این موجودات بی روح که قلبی در سینه دارند چون سنگ .

مردم از بس که شمردم صدای قلبم را، شنیدم صدای تپشش را .

هزار بار به خود می گویم بشکافم این سینه تنگ را تا شاید این همه تپش جایی دیده

شود و تکانی بدهد به قلبهای سنگی دیگر .

گیسو

ارامش

giso gomnam — Tue, 13 Dec 2011 16:16:22 GMT

دلم برای تمام روزهای خوب بچگی تنگ شده نه اینکه بخوام به گذشته برگردم هرگز

ولی واسه ذوق کردنهام واسه خوشیهایی که کم ولی عمیق بود واسه اون روزها که

برای 30 سالگی و بعدش ارزو داشتم امروز واسه چی باید ارزو کنم .!

دیگه حتی ارزوهامون هم مرده .دلم می خواد یک روز دیگه همون حس رو داشته باشم

که باذوق و شوق بی انتهایی به مدرسه، به معلم، به دوستام فکر می کردم و فقط فکر

شیطونی و باحال بازی بودم .

واسه همین تمام مدت سعی می کنم بهترین لحظات رو واسه پسرم خلق کنم تا

اگه فردایی مثل ما سرد داشت گرمایی واسه ادمه راه از روزگار کودکی داشته باشه.

امیدوارم این نسل درد و غم ما رو نداشته باشند و تا جوانی انها چیزی به اسم مشکلات

جهان سوم نباشه . به امید ارامش بیشتر و بیشتر برای فردا

گیسو

اضطراب

giso gomnam — Sun, 11 Dec 2011 22:23:28 GMT

پدیده ای که این روزها گریبانگیر بیشتر ادمهای قرن بیست و یکم میشه .

همیشه از خودم می پرسم که این ترس و استرس وحشتناک از کجا نشات میگیره

تمام دوران کودکی و نوجوانی و جوانی من در وهم و ترسهای بیهوده ای گذشت شاید

ریشه تمام این ترسها ناامیدی به اینده باشه .

اینده ای نا مفهموم که به راحتی قابل برنامه ریزی برای سالهای و یا کمتر روزهای اینده

نیست وقایع پشت سرهم و مبهم که هرگز به یک فرد عادی اجازه بی دغدغه تصمیم گرفتن

رو نمیده .

همیشه به خودم میگم این احساسات مسخره که از کودکی درون ما نهادینه شده

هرگز و هرگز تمامی ندارد . مقصر کیست ؟ هنوز معلوم نیست !

ای کاش مرهمی یافت میشد یا رستم دستان دیگری ظهور میکرد تا نور امیدی برای فرار

بود. باز اخر قصه با ای کاش تمام شد .

ای کاش

ترس از فردا

giso gomnam — Mon, 10 Oct 2011 20:55:01 GMT

امروز با بچه ها بحث سر اینده بود بین تمام بچه های هیچ کس نبود که امیدی به فردا

داشته باشه همه از اینده مبهمی که در انتظارمون وحشت دارند .

امروز قیمت تخم مرغ به عددی 300 تومن رسید یعنی از اول سال تا حالا دو برابر ، حقوق

کدوم یک از ما دو برابر که هیچ 1/3 هم اضافه نشده ؟!

خدا به دادمون برسه با این همه گرفتاری .

دائما به این فکر می کنم که اگه بخواد دوباره انقلابی بشه دیگه چیزی به اسم ایران

نخواهیم داشت این دفعه دچار فروپاشی می شیم .

مطمئنا تورم تا اخر سال چندین برابر دیگر هم خواهد شد.اونوقت می خواهیم چی کار

کنیم یعنی بازهم می تونیم بشنیم و نگاه کنیم ؟!

شما چی فکر می کنید ؟

گیسو جون